Kilkunastoosobowa grupa dzieci z rodzin, których życie było szczególnie trudne, spotykała się w każdą sobotę w salce przy Parafii Bożego Narodzenia w Halembie.
Przychodziły tam, by zjeść wspólne śniadanie, pobawić się, odrobić lekcje, ale przede wszystkim – pobyć blisko dobrych dorosłych.
Opiekowali się nimi oazowicze i ksiądz Waldemar Pawlik.

Po kilku miesiącach ksiądz Waldek zauważył, że soboty to za mało.
– Tym dzieciom potrzebna jest pomoc codziennie – powiedział.

Zrodził się pomysł utworzenia świetlicy – miejsca na osiedlu, dostępnego dla wszystkich dzieci, gdzie będą mogły znaleźć wsparcie, ciepło i bezpieczeństwo.
Ksiądz zebrał grupę studentów i poszedł ze swoim pomysłem do wiceprezydenta miasta. Dowiedział się, że aby świetlica mogła powstać, potrzebna jest osobowość prawna.
Postanowił więc założyć stowarzyszenie.

Rozpoczęły się przygotowania: wybór patrona, napisanie statutu, rejestracja w sądzie – wszystko to działo się w 1999 roku.
Najkrócej trwał wybór patrona. Od początku było jasne, że opiekunem dzieła będzie św. Filip Nereusz: wrażliwy na potrzeby ubogich, niekonwencjonalny w działaniu, łączący światy: bogatych i biednych, artystów i rzemieślników – pokorny, radosny i pełen Bożej miłości.

Po kilku miesiącach Stowarzyszenie otrzymało pomieszczenia w budynku na końcu osiedla.
Grupa wolontariuszy własnymi siłami wyremontowała je, a dzięki zebranym funduszom udało się wyposażyć wnętrza.

I tak w kwietniu 2000 roku rozpoczęła działalność Świetlica Socjoterapeutyczna Stowarzyszenia św. Filipa Nereusza w Halembie.
Od tego momentu dzieci mogły codziennie przez kilka godzin otrzymywać wsparcie, ciepły posiłek i poczucie bezpieczeństwa.

To był początek naszej historii.
Z biegiem lat, dostrzegając coraz więcej potrzeb i kierując się pragnieniem pomagania, otwieraliśmy kolejne miejsca – już nie tylko dla dzieci, ale także dla młodzieży, dorosłych i seniorów.